By using our site you agree to the use of cookies. We use them to increase the quality of this site especially for you, they help us understand your needs (help us collect statistics), help our partners deliver the right content displayed on our website. To learn more about the cookies please click here.

cookies
noimage

Geschiedenis van Kasteel Slangenburg

De geschiedenis van dit kasteel gaat terug tot de late Middeleeuwen, maar de exacte datum van de bouw is onbekend. Geschiedkundigen zeggen dat de naam mogelijk afkomstig is van de Slingenberg, een klein riviertje dat door het gebied stroomde. De eerste schriftelijke vermelding van de vesting dateert van 1354, toen Slangenburg onder het bewind van Maes (Thomas) van Baer stond, hoewel meer gedetailleerde informatie over de periode niet bekend is. In 1541 werd het grondgebied van de burcht uitgebreid ten koste van een deel van de aangrenzende weide, die de toenmalige eigenaar van de burcht Slangenburg, Willem van Baer, als geschenk van het stadsbestuur had ontvangen.

Op een oude kaart die dateert uit 1559 is Kasteel Slangenburg weliswaar te zien, maar deze grafische schets maakt het niet mogelijk om de toenmalige architectuur van de vesting te evalueren. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog koos de familie Baer de kant van de katholieken, wat leidde tot de plundering en vernietiging van het kasteel in 1585 door het leger van de Staten-Generaal der Nederlanden. Tijdens het Twaalfjarig Bestand (1609-21) werd het gebouw heropbouwd door Frederick Baer en zijn vrouw Judith Ripperda. Een behouden gebleven bas-reliëf met een wapen en het jaartal 1612 zijn aangebracht aan de achtergevel tijdens een van de reconstructies van het kasteel.

Generaal Frederik Johan van Baer, die in de tweede helft van de 17e eeuw in het kasteel woonde, was de laatste van de familie. Zijn naam wordt geassocieerd met de grootste reconstructie van het fort en de aangrenzende gebieden, alsmede met de decoratie van de muren met talrijke schilderijen. Generaal van Baer maakte een grote carrière in het Nederlandse leger en nam deel aan de Grote Coalitieoorlog en de Spaanse Successieoorlog. Hij wijdde meer dan 30 jaar aan de militaire dienst, leidde zijn troepen in talrijke belangrijke veldslagen en was ook actief betrokken bij de ontwikkeling van het kasteel, dat in die tijd barokke kenmerken kreeg.

In 1679 werd er een park aangelegd rond het historische gebouw, alsook steegjes en bloemperken met geometrische figuren en rechte lijnen. Dankzij de inspanningen van de generaal werd ook de omgeving van het kasteel getransformeerd, waardoor het sombere landschap van heidevelden en modderige bossen verloren ging. Frederik Johan van Baer kocht dit gebied van het stadsbestuur en creëerde er een heel complex van eiken-, beuken- en dennenlanen die er tot op de dag van vandaag nog zijn. In 1713 overleed generaal van Baer en werd hij begraven in een familiegraf in Zelhem, niet ver van Doetinchem.

Na de dood van het laatste lid van de familie van Baer had Kasteel Slangenburg nog een paar eigenaren, waaronder de familie van de beroemde Baron Steengracht. In 1781 werd het gebouw overgedragen aan de familie Van der Goltz, die er meer dan 100 jaar heerste. In 1895 werd Slangenburg geveild en gekocht door de industrieel en houthandelaar Arnold Passman uit Duisburg-Ruhrort (Roeroord). Aanvankelijk werd hij erdoor aangetrokken vanwege het bos rondom het kasteel, waarmee hij commerciële plannen had, maar na een bezoek aan het kasteel veranderde hij zijn plannen. Hij besloot om dit historische gebouw om te bouwen tot zijn familiehuis.

Na zijn dood werd het kasteel beheerd door zijn oudere zoon Herman Passman, die tijdens de Tweede Wereldoorlog veel goeds deed voor de plaatselijke bevolking en onderdak en werk bood aan wie geen dak boven zijn hoofd had. Helaas besloot de Nederlandse regering na de oorlog om Kasteel Slangenburg en andere Duitse landgoederen in beslag te nemen. In de jaren 1950 werd naast de vesting een benedictijnenklooster opgetrokken waarvan kasteel Slangenburg later het gastenverblijf werd.